यही सोच कर हर तपिश में जलता आया हूँ,
धूप कितनी भी तेज हो समंदर नहीं सूखा करते।
Yahi Soch Kar Har Tapish Mein Jalta Aaya Hoon,
Dhoop Kitni Bhi Tej Ho Samandar Nahi Sookha Karte.
लकीरें अपने हाथों की बनाना हमको आता है,
वो कोई और होंगे अपनी किस्मत पे जो रोते हैं।
Lakeerein Apne Haathon Ki Banana Humko Aata Hai,
Wo Koi Aur Honge Apni Kismat Pe Jo Rote Hain.
